Begin 2012 wordt deze website geheel vernieuwd!
Wees een van de eerste om hierover informatie te krijgen en schrijf u in voor de nieuwsbrief:
Boekrecensie!

Recensies
Prof.Dr.PH.Idenburg, voorheen voorzitter van de HarmonisatieRaad Welzijnsbeleid en hoogleraar sociologie in Utrecht, schreef voor het Oecumenische blad Hagepost, uitgekomen in Oktober, het volgende:


Eind september verscheen het boek Levenskunst van ouderen van Liebje Hoekendijk.
Het is niet haar eerste boek, want eerder (1973) schreef zij een geruchtmakend boekje Dwarslagen in de Christenheid, over vrijwilligerswerk, over zelfhulpgroepen en nog veel meer. Boeiend was ook haar project Technica Tien, waarin ze tienermeiden hielp de toegang te krijgen tot technische vaardigheden.
Inmiddels is Liebje boven de 70 gekomen en het verbaasde me niet dat zij nu, wat iemand zelfs een lexicon noemde, een tegelijk praktisch en ook diepgravend boek voor en over haar generatiegenoten schreef.
Eigenlijk, vind zij, gaat het om twee generaties, de vierde en de vijfde. Bij de vierde fase denkt ze aan actieve mensen, met veel vrijheid en in veel opzichten een vrij risicoloos bestaan en bij de de vijfde fase (boven 85jaar) aan mensen met vaak veel afhankelijkheid, een onomkeerbare behoefte aan intensieve zorg en sterk beperkt in de keuzevrijheid.
Als je de doelgroep zo omschrijft vraag je je in het eerste hoofdstuk af of hoe ze zich staande zal houden in een zo breed en gevarieerd onderwerp. Maar dan honoreert zich haar lange en rijke levenservaring, want met een goede pen, met een groot gevoel voor de praktische kanten van haar onderwerp en goed doordachte analyses en veel humor laat ze weinig onderwerpen ongenoemd.
Concreet zijn haar beschouwingen over vriendschap, de verhouding tot kinderen en kleinkinderen, ouderenseks, over zorgen en verzorgd worden, over ophouden met werken en vrijwilligerswerk, over afhankelijkheid en nog veel meer.
Diepgravend vind ik haar beschouwingen in drie hoofdstukken over zingeving op oudere leeftijd., de betekenis van het geloof en over sterven en de dood.
Kortom, Levenskunst van ouderen is een genoegen om te lezen voor wie zelf of bij anderen met die levensfase te maken krijgt. Het is ook een essentieel boek, vind ik, want nog meer dan de jongere generatie wordt er van de oudste twee generaties in een snel veranderende wereld om pionierswerk gevraagd in het vinden en behouden van een plek en een levenszin.
Ik beveel het boek graag aan.

Philip Idenburg