Begin 2012 wordt deze website geheel vernieuwd!
Wees een van de eerste om hierover informatie te krijgen en schrijf u in voor de nieuwsbrief:
Vakantie wijsheid
Vakantie is een fijne tijd. Men spreekt dan ook van “vakantie vieren”, alsof het een feest is. En dat is het in de regel ook. Even niets moeten of hoeven, niets door anderen opgelegd of in eigen opdracht. Gewoon genieten. Dan komen we weer thuis. Alles is lekker vertrouwd en tevens genieten we nog wat na.
Maar…. is dit nu alles? Ja, natuurlijk, je had het echt nodig, toch? Geen verplichtingen, lekker jezelf kunnen zijn. Maar wie ben je dan eigenlijk? Iemand die lekker geniet. Ja op z’n tijd , maar je bent toch wel meer dan dat. Je leeft toch ook met en voor anderen. Het geeft toch wel veel voldoening als je iets voor anderen kunt betekenen. In je familie of vriendenkring ervaar je dit min of meer als vanzelfsprekend. Maar is dit ook voldoende en bevredigend? Er kan een soort knagend gevoel opkomen. Van overbodigheid en aan de kant staan als de samenleving duidelijk aangeeft jou en je (beroepsmatige of vrijwillige) arbeid niet meer nodig te hebben. Tegelijkertijd weet je van jezelf dat je eigenlijk ook nog veel kennis en ervaring bezit , op welk gebied dan ook. Bovendien weet je ook wel hoeveel plezier je beleeft als je iets voor elkaar hebt gekregen of dat iets, na grote inspanning, toch eindelijk is gelukt.
Heerlijk die vakantie maar ook lekker weer aan de slag. Deze vakantie wijsheid ervaar je automatisch als je werk en/of andere verplichtingen weer op je wachten. Maar als je al een tijdje met pensioen bent, of af en toe eens nadenkt over als je binnenkort met pensoen gaat, is deze vorm van plezier beleven niet meer zo van zelf- sprekend. Meestal geeft onze automatisch piloot wel aan dat je ook na je pensioen uiteraard "druk, druk, druk" bent of zal zijn. Dit is eigenlijk een soort overlevingsmechanisme om toch vooral je leven positief in te vullen. Ik heb eens de volgende mop gehoord: natuurlijk heb je het druk als je elk woord wat je zegt tweemaal moet herhalen.
Waar gaat het nu eigenlijk om. Van belang is dat je in je werkzame leven, maar ook na je pensionering een balans weet te vinden tussen genieten van even niets meer te hoeven en ook genieten van nuttig werk kunnen doen dat aansluit bij je kennis en ervaring en wat eigenlijk onmisbaar is voor het ervaren van sociaal maatschappelijke zingeving. Die balans vinden is soms niet gemakkelijk. In deze tijd wordt veel nadruk gelegd op "zelfsturing". Maar er zijn wel degelijk redenen genoeg om hierbij wat nadere informatie, adviezen en ervaringen van leeftijdgenoten door te krijgen. Daarom tot slot: reageer en geef je mening. Wordt vervolgd.
Manda Kapil.
Erica Eykema
2006-10-04 10:59:53 1001
Zelfsturing kan inderdaad heel moeilijk zijn. Als er teveel "vrije ruimte" is kan zelfsturing erg "ik" gericht zijn, dan wel afwezig zijn: "zonder roer meedrijven op de rivier", hetgeen kan leiden tot terugtrekken uit de actieve wereld. Vaak is een stukje "externe sturing" door middel van "verplichte"taken en activiteiten nodig, waardoor er een balans ontstaat tussen "vrijheid en gebondenheid". Cees Zwart spreekt dan ook over zelfsturing altijd over een mix van "aansturing en zelfsturin" om een balans te vinden. Hij heeft het over : "gemeenschappelijke zelfsturing", omdat we in onze samenleving altijd te aken hebben met anderen. 'De mens komt pas tot zijn recht in relatie tot anderen".
