Van de week zag ik de kat met een hele grote libelle die op de grond lag. Ik heb geprobeerd het diertje nog te redden. Heb het bij de vijver voorzichtig met een tangetje gepakt, want ik dacht dat die beesten konden prikken.
Ze zat zo mooi bij het water op een takje. Ik deed wat druppels water over haar heen, ik dacht misschien knapt ze dan wat op. Ze draaide haar libellekopje opzij en keek me zo bijzonder mooi en lief aan, alsof ze wilde zeggen, je wilde me redden je. Ik vergeet dat nooit meer. Ze heeft het helaas niet gered. Ik heb haar later van het takje afgehaald. ZE ademde niet meer en ik heb haar in een doorzichtig doosje gelegd. Ik kon haar eens goed bekijken eigenlijk. Prachtig zo'n dier eigenlijk. Die schitterende vleugels, ik dacht dat is pas kunst. Dat kan er maar 1 gemaakt hebben. Echter die blik vergeet ik nooit meer.
